Pay the taxes where you add the value

Door Grete Remen op 19 maart 2018, over deze onderwerpen: Economie, KMO-beleid, Ondernemen, Oneerlijke handelspraktijken

Een eerlijk fiscaal systeem op Europees niveau lijkt een verre droom. De nakende Google-taks doet ons hopen, maar lijkt vanaf het begin een maat om niks. 

Als provinciale ploegen in dezelfde competitie spelen als de toppers uit de Champions League, op wie zet je dan je geld? Wie zal er winnen? Momenteel ontwijken multinationals, onder goedkeurend oog van nationale staten, alle fiscale verplichtingen. Terwijl overheden grote bedrijven paaien met allerlei voordelen en giften, betalen zelfstandige ondernemers ruim 54% belastingen. De concurrerende multinational betaalt, door fiscale optimalisatie, amper 1%. Dat ongelijke speelveld valt niet langer te rechtvaardigen. De Paradise Papers, Panama Papers en Luxleaks, waarin bedrijven als Apple en Nike veelvuldig voorkomen, bewijzen dat  internationale fiscaliteit niet kan en mag geregeld worden op nationaal niveau.

De dominantie die voortvloeit uit de machtspositie van grote bedrijven zorgt voor oneerlijke concurrentie en hypothekeert de vrije makt. De voorgestelde Europese aanpak, waarbij de winsten van multinationals in de EU verzameld en opnieuw verdeeld worden, kijkt in de goede richting. Er mankeert jammer genoeg een eenduidig, transparant en eerlijk kader. Een race to the bottom, lees: het laagste belastingtarief, blijft gelden. We blijven op onze honger zitten. Een simpel concept lijkt maar niet toe te passen.

Waarom voeren we dan geen harmonisering van de vennootschapsbelasting op Europees niveau door? Voor multinationals wel te verstaan. Het zal de vrije markt ten goede komen. Lijkt dat te streng, laten we multinationals dan belasten aan het hoogste tarief van de betrokken lidstaten. Elke lidstaat hanteert nu een ander tarief en tal van achterpoortjes die fiscale optimalisatie mogelijk maken. De multinational onderwerpen aan één tarief is het eerlijkst. 

Een dergelijk systeem werkt alleen wanneer ook de achterpoortjes voor multinationals worden gesloten. Vanaf 2020 kunnen we over de nodige informatie beschikken om hier werk van te maken. Waarom niet sneller? Elke lidstaat zou tevens op een uniforme wijze de belastbare winst moeten vaststellen. Shoppen tussen lidstaten en winst wegsluizen, ook naar tropische oorden, wordt zo onmogelijk. Het principe ‘pay the taxes where you add the value' moet centraal staan. 

Belangrijk is wel dat lidstaten hun overige fiscale slagkracht behouden. De Vlaamse, nu nog Belgische, fiscale autonomie moet zich focussen op haar kmo's. Die opereren op een ander niveau en hebben dus nood aan aangepaste regels. Het DNA van een kmo is immers niet te vergelijken met het DNA van een multinational. Onze kmo's worden al te lang benadeeld. 

De opbrengsten uit de geharmoniseerde belasting op multinationals kunnen we in Vlaanderen en België aanwenden om investeringsfondsen, opleidingen, o&o en fiscale optimalisatie van onze kmo's te financieren. Kortom: de focus nog meer leggen op onze jobs, productiviteit en concurrentiekracht. 

Laat Europa de multinationals in het gareel brengen. De ondersteuning van onze kmo's vraagt onze gehele aandacht. België telt meer dan een miljoen kmo's die samen goed zijn voor meer dan 50% van de werkgelegenheid. Ze verdienen rechtvaardigheid. 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is