Economische groei moet de levenskwaliteit centraal stellen

Door Grete Remen op 22 september 2018, over deze onderwerpen: Economie, KMO-beleid, Ondernemen

Postgroei, het fenomeen waarbij regio's die grote groei kenden op economisch en demografisch vlak, nu niet alleen stilvallen maar er drastisch op achteruitgaan, zal ook Europa treffen. Het is dan ook goed dat een aantal academici deze week pleitten om ons hierop voor te bereiden. Echter voor een beleid tegen economische groei frons ik de wenkbrauwen. Groeien hoeft immers niet puur om kwantiteit te gaan, maar vooral om kwaliteit.

Japan wordt al geruime tijd geconfronteerd met zo'n postgroei-issue. Reeds een derde van de bevolking is ouder dan 60. De Japanse bevolking zal binnen 50 jaar 45 miljoen minder mensen kennen. Een gevolg van het vruchtbaarheidscijfer dat n gedaald is naar 1,44.

Het gevolg van deze demografische terugval? De Japanse hoofdstad kampt vandaag de dag met 20% winkelleegstand en 10% huizenleegstand in de wijken. Die cijfers zijn nog dramatischer in de voorsteden van Tokio. Een derde van de handelaars is er ouder dan 70. Meer dan de helft van de winkeliers is ouder dan 60. Opvolging is er onvoldoende. Over 10 à 20 jaar kan dat leiden tot het uitsterven van bepaalde regio's en kleine ondernemers. Wat leidt tot pure economische stagnatie. Een voorbode voor Europa, Vlaanderen?

Het vruchtbaarheidscijfer is in Vlaanderen gedaald tot 1,6. Een steeds kleinere groep 'jongeren' zal dus instaan voor het groeiende aandeel 65-plussers. Onze uitdagingen voor de toekomst liggen dus vast: de kosten voor onze sociale zekerheid rijzen momenteel de pan uit. Ondanks het torenhoge overheidsbeslag. Vacatures raken steeds moeilijker ingevuld. Ook het duurzaamheidsvraagstuk en de dalende ambitie van onze (jonge) ondernemers, die de fundering van onze samenleving vormen, vraagt structurele oplossingen.

Dat de ondernemersambitie al vroeg haar hoogtepunt bereikt, is niet moeilijk. Verkopen is in deze tijden aantrekkelijker dan doorzetten. Niet moeilijk trouwens, nu de globale economie en de kmo's in de winkelstraat gecontroleerd, zelfs gedomineerd, worden door enkele monopolies wiens enige doel winstmaximalisatie ten koste van alles is. Dergelijke maatschappijvisie en bedrijfscultuur heeft echter alleen individualisme, oneerlijke concurrentie, leegstand, hogere prijzen, lagere lonen en eenzaamheid als gevolg

Aan een obsessie voor snelle en kwantitatieve groei hebben we dan ook geen boodschap, noch oplossing. De hebzucht van enkele monopolistische reuzen is in Vlaanderen niet gewenst. We zijn een kmo-land. Kmo's staan in voor 54% van de totale jobs in België. Kmo-ondernemers vormen het economische hart en de toekomst van Vlaanderen. Ze worden niet geleid door hebzucht en grootheidswaanzin. Ze willen kwaliteit aanbieden veeleer dan pure kwantitatieve cijfers nastreven.

Het was nobel van de 238 academici om het postgroei-thema aan te snijden, maar nulgroei of zelfs een negatieve groei en daarbij pleiten voor hogere belastingen en minder werkdagen is niet de oplossing. We moeten groeien/evolueren naar een ander marktmodel. We moeten circulair en lokaal gebonden werken. Werken aan een kwalitatief toekomstgericht beleid met oog voor bruisende kernen, aangenaam (thuis) oud worden, betaalbare pensioenen en uitkeringen, betekenisvolle jobs, gezonde omgevingen. Daarvoor is een beleid nodig dat zich toelegt op de ontwikkeling van onze kmo's en de heropleving van de maakindustrie.

We hebben een economisch model nodig dat de levenskwaliteit van de Vlaming in de dorpsstraat centraal stelt en wil zien groeien. Per slot van rekening dreigen we momenteel onze buurman/vrouw te vergeten. In 2017 stierven 45.000 Japanners zonder dat iemand hen miste. Die toekomst wil ik niet voor Vlaanderen.

Grete Remen Ondernemer-volksvertegenwoordiger

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is